dot
dot
เว็บภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ ยินดีต้อนรับผู้สนใจทุกท่าน
dot
dot
สมาชิก Webboard/Blog
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletข้อตกลงการเป็นสมาชิก
bulletเว็บบอร์ด-คุยกันหลังฉาก
bulletเว็บบอร์ด-Games ย้อนยุค
bulletเว็บบอร์ด-ชุดจำลองประวัติศาสตร์
bulletเว็บบอร์ด-หนังสือประวัติศาสตร์
bulletเว็บบอร์ด-เพลงประวัติศาสตร์
bulletคำถาม/คำตอบ ล่าสุด
bulletแนวทางการร่วมเขียนบทความ
dot
สงครามโลกครั้งที่ 2
dot
bulletสมรภูมิยุโรป (สัมพันธมิตรVSเยอรมัน-อิตาลี)
bulletสมรภูมิแปซิฟิก-เอเชีย (สัมพันธมิตรVSญี่ปุ่น)
dot
ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์อื่นๆ
dot
bulletสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
bulletประวัติศาสตร์ไทย
bulletประวัติศาสตร์อเมริกันยุคเริ่มแรก
bulletสงครามเวียดนามและอินโดจีน
bulletตะวันตกโบราณ (กรีก โรมัน ฯลฯ)
bulletประวัติศาสตร์ร่วมสมัย
bulletเอเชียโบราณ
bulletประวัติศาสตร์อื่นๆ (ยังไม่แยกหมวดหมู่)
bulletคลิปความรู้จาก YouTube
dot
บทความโดย วิวันดา
dot
bulletฮิตเล่อร์...และเหล่าขุนพลแห่งอาณาจักรไรค์ซที่สาม
bulletลอดลายรั้ว.....วินด์เซอร์
bulletเลิศเลอวงศา...โรมานอฟ
bulletเชลย
bulletซูคอฟ...ยอดขุนพลผู้ดับฝันของฮิตเล่อร์
dot
บทความโดย สัมพันธ์
dot
bulletคนไทยในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว
bulletประวัติศาสตร์สงคราม กรีก
bulletกรณีพิพาทอินโดจีนและสงครามมหาเอเชียบูรพา
bulletอยุธยายศล่มแล้ว ลอยสวรรค์ ลงฤา
bulletฮานนิบาล
bulletพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์
bulletไทยกับมหาสงคราม
bulletสงครามเวียดนาม
bulletห้วยโก๋น ๒๕๑๘
bulletการทัพในมลายา
bulletประวัติศาสตร์อื่น ๆ
dot
เรื่องอื่นๆ
dot
bulletบทความเสริมความรู้ทั่วไป
bulletเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
bulletผู้จัดทำ
bulletผังเว็บไซต์ (Site Map)
bulletแนวทางการร่วมเขียนบทความ
bulletถาม-ตอบ (FAQs) (โปรดอ่านก่อนตั้งกระทู้หรือสมัครสมาชิก)
bulletร้านค้าออนไลน์
bulletแบ่งปัน Album
dot
ลิงค์ต่างๆ
dot
bulletHistory on Film
bulletกองบิน 21 กองพลบิน 2
bulletIELTS British Council
bulletIELTS IDP
bulletMUIC




โหราศาสตร์ยุคไอที



คนไทยในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว - ดอกป๊อปปี้และแตรนอน
วันที่ 16/02/2020   20:31:21

*  *  *

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

๑๑. ดอกป๊อปปี้และแตรนอน

 ๑  พฤษภาคม  -  ๓๑  ตุลาคม  ๒๕๑๕

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        ภูแก้ว และผม เข้ารับการศึกษาต่อ ให้ครบถ้วนตามที่ทางราชการกำหนด  เมื่อศึกษาสำเร็จทุกประการแล้วก็ต้องกลับไปปฏิบัติภารกิจตามสัญญากับกองทัพพระราชอาณาจักรลาวให้ครบถ้วนต่อไป คือ เรามีสัญญากันว่าผมจะอยู่ในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว มีกำหนด ๑ ปีเต็ม     จากการตรวจสอบแล้ว    ภูแก้ว และผมยังเหลือเวลาอีก  คนละ  ๘๒ วัน   จึงจะครบ  ๑ ปีเต็ม

 

๑๑  พฤศจิกายน  ๒๕๑๕

          ผมเดินทางไปถึง  บก.ฉก.วีพี ("สิงหะ")    ซึ่ง บีเอ ๖๓๖  ได้ครบกำหนดตามแผนของ ทชล.๒  แล้ว  ตั้งแต่เดือน  กรกฎาคม  ๒๕๑๕    ประกอบกับห้วงเวลานั้นสถานการณ์ไม่  อันตราย  รุนแรง  เหมือนต้นปี   

          ดังนั้น   แสน  ผบ.ฉก.วีพี จึงสั่งการให้เราทั้งสองปฏิบัติงานในกองบัญชาการฯ   คือให้ ภูแก้ว  ปฏิบัติงานในกองส่งกำลังบำรุง     และผม ปฏิบัติงานในกองกำลังพล     เรื่องการปฏิบัติงานไม่มีเรื่องตื่นเต้นที่ควรนำมาเล่าสู่กัน เพราะเราเป็นผู้น้อย หรือ นับว่า เด็กมาก ในกองบัญชาการ   มีผู้ที่รับผิดชอบเหนือไปอีก ๒ - ๓ ชั้น ก่อนถึงหัวหน้ากอง      บางวันก็ได้ติดตามผู้บังคับบัญชาหรือผู้ใหญ่ ไปตรวจแนวรบบ้าง หรือไปศึกษาภูมิประเทศ บ้าง  

           ผมได้เคยติดตามคณะฝ่ายเสนาธิการไปเมืองวังเวียง  เพื่อตรวจภูมิประเทศ  และเตรียมที่ตั้งสำรอง  สำหรับกองบัญชาการฯ  และคลังสิ่งอุปกรณ์    มีภาพถ่ายเก็บไว้  ขอนำมาอวดกันหน่อยนะครับ

 

วังเวียง   ๒๕๑๖

 

 

 

 

         

 

 

 

สนามบินวังเวียง        LS - 6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      ส่วนที่เตรียมไว้สำหรับเป็น    กองบัญชาการ"สิงหะ"  และ  คลังสิ่งอุปกรณ์

 

 

 

 


  
 

 

 

 

 

 

 

 

 

เที่ยวบิน ล่องแจ้ง - วังเวียง   บรรทุกผู้อพยพจากล่องแจ้ง    เที่ยวกลับ  บรรทุกยุทธสัมภาระไปล่องแจ้ง


 

 


 

    

 

 

 

 

 

 

 

ถนนหนทางในวังเวียง

 

 

 

จะกลับล่องแจ้ง แล้วนะครับ

 

ธันวาคม  ๒๕๑๕  -  มกราคม  ๒๕๑๖

          สถานการณ์ไม่ตื่นเต้นเร้าใจเหมือนปีที่ผ่านมา ฝ่ายเราควบคุมสถานการณ์ได้    "สิงหะ"ไม่ต้องอพยพไปวังเวียง     ภูแก้ว และผมครบกำหนด  ๑ ปีเต็มใน  ๓๑  มกราคม  ๒๕๑๖  นี้  ผู้บังคับบัญชาท่านชักชวนให้เราอยู่ปฏิบัติงานกันต่อไป     ภูแก้ว ยอมอยู่ปฏิบัติงานต่ออีก  ๑ ปี     ส่วนผมขณะเมื่อเรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ  ได้ถวายบังคมพระบรมรูป พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งประดิษฐานในโรงเรียนฯ

ขอพระบารมีปกเกล้าปกกระหม่อมคุ้มครองให้ปฏิบัติงานในกองทัพพระราชอาณาจักรลาวอย่างปลอดภัย 

เมื่อครบกำหนด  ๑ ปีแล้ว ขอกลับมาสนองพระเดชพระคุณปราบปรามอริราชศัตรูให้บ้านเกิดเมืองนอน

         

 ๓๑  มกราคม  ๒๕๑๖

       

 

     เศรษฐ์                              พราย     

  X            X              ทวิชาติ          ก้อน                  ภูสิน          

 

 

 


 
 

 *     *     *     *     *     *     *     *     * 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

. . . แด่ . . . ทหารหาญ และ ผู้เสียชีวิตในสมรภูมิ . . .

พระราชอาณาจักรลาว

 

แต่ละคน . . . มาจากถิ่นที่แตกต่าง . . . ห่างไกล . . . ใกล้กัน

แต่ละคน . . . ไม่เคยรู้จัก . . . ไม่เคยแค้นเคืองกันมาก่อน

แต่ละคน . . . ต้องจากคนอันเป็นที่รัก   ด้วยความหวังว่า . . . สักวันหนึ่งจะได้กลับไปพบกัน  

แต่ . . . ทุกคนได้เคยสร้างกรรมร่วมกันมา และต้องมาชดใช้กรรมกัน ณ ที่นี้

บางคน . . . ต้องเผชิญกันในบทบาทนักรบที่ต้องประหัตประหารกัน

บางคน . . . ในบทบาทสนับสนุน . . . แตกต่างกันไป

แต่ . . . ในสนามรบ . . . ทุกคนที่ตาย . . . ตายอย่างทหาร

 

ทหารผ่านศึก

 

ขอนอบน้อมคารวะ  แด่  ทหารผ่านศึกเหล่านั้น

ขอท่านทั้งหลาย . . . จงเป็นสุข  เป็นสุขเถิด   อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

จงเป็นสุข  เป็นสุขเถิด   อย่าได้คิดเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

ขออโหสิแก่กัน . . . ขออโหสิแก่กันเถิด

ขอจงเป็นสุข . . . สงบ . . . สู่สุคติในสัมปรายภพโน้นเทอญ  . . .  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   
 

 

 

 
 

 

 




บทความจากสมาชิก




1

ความคิดเห็นที่ 1 (324)
avatar
บุญหลาย
ปัจจุบัน ที่ตั้งคลังในวังเวียง ชำรุดตามสภาพเวลา อาคารหลังคาโค้ง ยังคงอยู่ เป็น...."ห้องการเมืองวังเวียง" รั้วตามภาพ ก็ยังคงอยู่ ไม่ได้ถามผู้คน ว่าจดจำสถานการณ์ในเวลานั้น ได้มากน้อยแค่ใหน
ผู้แสดงความคิดเห็น บุญหลาย วันที่ตอบ 2009-06-16 13:36:49


ความคิดเห็นที่ 2 (325)
avatar
สัมพันธ์

ขอบคุณ คุณบุญหลายมากครับ  ที่คุยถึงความเปลี่ยนแปลง  อันเป็นเรื่องปรกติธรรมดา    อยากไปดูว่าที่ซึ่งเคยเป็นที่อยู่ ที่กิน  ที่นอน  เมื่อสี่สิบปีก่อน  จะเป็นอย่างไรในปัจจุบัน    ที่ไม่เปลี่ยนน่าจะเป็นอัธยาศัยไมตรีของพี่น้องลาว   คิดถึงมากครับ 

                                                         ขอบคุณ  คุณบุญหลายนะครับ  สวัสดีครับคงได้คุยกันอีกนะครับ

                                                                                                                                                      ภูสิน

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-06-17 06:20:17


ความคิดเห็นที่ 3 (350)
avatar
นักรบรับจ้าง
ในช่วงเดือนเมษายน 2516 วังเวียงใช้เป็นสถานที่ฟื้นฟูกำลังใจของกำลังพลในเขตกองทัพภาคที่2(เชียงขวาง)  หลังจากกรำศึกมานาน พวกเราได้มาพักผ่อนที่นี่คนละ 1 คืน มีเงินขวัญถุงคนละ 1,000 บาท สำหรับใช้จ่าย  ขึ้นเครื่องจากล่องแจ้งมาลงที่สนามบินวังเวียง  และถูกลำเลียงไปยังบาร์(มีแต่คนไทย)ผู้หญิงจากอุดรธานีมาให้การบริการ  เงินไทยกลับคืนสู่ประเทศไทยอีก  ได้ลงอาบน้ำซองที่เย็นเฉียบ  ดื่ม  กิน  สนุกสนาน  ลืมความทุกข์ทั้งหลายทั้งปวง เช้าเดินทางกลับ  ในขณะที่รอเครื่องจากล่องแจ้ง  แต่ละคนดูสดชื่นเพราะมีผู้หญิงมาส่งขึ้นเครื่องคู่ใครคู่มัน  เมื่อคืนยังไม่หนำใจหรือเพื่อน  ไม่รู้ใครแซว พอเครื่องมารับพร้อมกับส่งชุดต่อไปมาฟื้นฟู มีการฝากฝังสาวๆให้ชุดต่อไปดูแลด้วย  หนึ่งคืนแห่งความสุข  หนึ่งคืนแห่งการลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่บนแนว  ตักตวงความสุขจาก ผู้หญิง เหล้า เมาและเมา  วันต่อไปเราจะเผชิญอะไรอีกยังไม่รู้  จะรอดกลับไปถึงมาตุภูมิหรือไม่ ไม่อาจทราบได้  แถมสักนิด..พวกเราเข้าไปเดินเที่ยวในตลาดวังเวียง แขกเจ้าของร้านขายผ้ารีบเข้ามายกมือไหว้เชือเชิญให้เข้าร้าน  ไม่ซื้อไม่ว่าชมดูก่อน  แถมเรียกพวกเราว่าอเมริกันน้อย ลีวายส์ตัวละ 90 บาท แรงเล่อร์ 140 บาท อุดหนุนหน่อยเจ้านาย  พร้อมหาเครื่องดื่มมาต้อนรับ ดูแล้วโก้ไม่หยอก  ปัจจุบันคงเปลี่ยนแปลงไปมาก  จะหาโอกาสไปอีกสักครั้ง ไม่ว่าวังเวียงและล่องแจ้ง  และขอบคุณท่านภูสินที่ผมมีโอกาสได้สนทนาทางโทรศัพท์  แม้จะเป็นช่วงสั้นๆ โอกาสหน้าผมจะโทรมาคุยด้วย...
ผู้แสดงความคิดเห็น นักรบรับจ้าง (weerapol_P-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-07-16 08:17:40


ความคิดเห็นที่ 4 (356)
avatar
สัมพันธ์

          ด้วยความยินดีครับ    

          วังเวียงที่ผมจำได้คือความสงบ ร่มรื่น (ในเมือง)  ตามภาพที่ได้ถ่ายไว้นั่นแหละครับ  ผู้คนยิ้มแย้มแจ่มใส

          เมื่อผมกลับแล้วภูแก้ว  ซึ่งอยู่ต่อคุยให้ฟังถึงบริการสนามที่ว่าเหมือนกัน   คิดอยู่เหมือนกันครับ  เรื่องไปเยือนถิ่นเคยอยู่อู่เคยนอน    ดูเหมือนบริษัทนำเที่ยวเขามีจัด  แต่คงไม่ได้ดังใจเรา  และดูสะดวกสบาย ไม่ได้รสชาด  (ยังไม่เคยใช้บริการเขาเลย)    และวังเวียงปัจจุบันก็คงเปลี่ยนแปลงไปมาก  แต่ผู้คนคงใจดีเหมือนเดิม

           ขอบคุณมากครับ ได้คุยกันก็ได้รำลึกอดีต ดีนะครับ    สวัสดีครับ

                                                                                                               ภูสิน

 

                                                          

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-07-30 12:38:31


ความคิดเห็นที่ 5 (389)
avatar
นายพล

สวัสดีครับนักรบเก่าไทยผู้กล้าทุกท่านที่เคารพและนับถือเป็นอย่างสูง

กระผมซาบซึ้งจริงๆที่นักรบไทยเราได้ทำการเสียสละเพื่อช่วยเหลือประเทศเพื่อนบ้านของพวกเรามาในอดีต ซึ่งเป็นยุคสงครามกลางเมืองของพระราชอาณาจักรลาว ละหว่างลาวฝ่ายขวา-ฝ่ายซ้ายและทุกท่านก็ทราบดีว่าเรื่องภายในประเทศของลาวสมัยนั้นมาจากเรื่องของครอบครัวพระเจ้าศรีสว่างวงศ์กับครอบครัวของเจ้าเพชรราช.เจ้าสุวรรณภูมาและเจ้าแดงสุภาณุวงศ์  จึงทำให้บ้านเมืองของพวกเราแบ่งแยก ทำให้พวกประชาชนลาวและชนชาติอื่นๆต้องมารับเคราะห์แทนไปด้วย,

ณ วันนี้ผมอดีตนายพลลาวจึงขอ"น้อมรับน้ำใจของนักรบไทยผู้กล้าทั้งหลาย"และจารึกไว้ในบนหัวอกของพวกเราไว้ชั่วนิรันดร์-

สำหรับภูมิประเทศของวังเวียงและล่องแจ้งในสมัยนี้ก็ไม่ได้เหมือนในอดีต เนื่องจากทุกอย่างก็เปลี่ยนตามยุคไป พวกโจรปล้นชาติก็มีแต่โกงชาติและรับหน้าที่จากเวียดนาม นายเหนือหัวมาโกงกินชาติอย่างเดียว  เรื่องพัฒนานั้นอย่าไปหวังโจรพันธุ์พวกนี้.

นับถือ

อดีตนายพลกองทัพพระราชอาณาจากลาว

ผู้แสดงความคิดเห็น นายพล วันที่ตอบ 2009-09-13 23:51:26


ความคิดเห็นที่ 6 (395)
avatar
สัมพันธ์

เรียน  ท่านนายพลฯ

          ขอบคุณ และยินดีมากครับที่ท่านให้เกียรติ

          คนไทยที่สมัครเป็น "คนไทยในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว"  แต่ละคนคงมีเหตุผลของตน  แต่ผมและพรรคพวกเมื่อ ได้ข่าวว่ารัฐบาลลาวรับสมัครบุคคลเป็นทหารจำนวนมาก    ก็คิดว่าเพื่อนสนิทบ้านใกล้เรือนเคียงของเรามีปัญหาภายใน  และฝ่ายที่ถูกต้องเปิดโอกาส ก็เลยชักชวนกัน

 . . .  ลาออกจากราชการไปสมัครเป็นทหารกองทัพพระราชอาณาจักรลาว  ตั้งแต่  เมษายน  ๒๕๑๔  . . .

ตามที่ว่าไว้ในตอน "ก่อนจะถึงทุ่งไหหิน" นั่นแหละครับ

          เรื่องบ้านเมือง อาณาจักร ต่างๆ ก็คงไม่แตกต่างกันมากหรอกนะครับ  สุข สงบ แล้วก็มีศึก  ศึกจบแล้วก็ สงบ สุข  สลับกันไป   มีหลายอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองยิ่งในอดีตกาล  ปัจจุบัน ยังรุ่งเรืองอยู่ก็มี   เสื่อมไปก็มี   หรือ เสื่อมสลายสูญชาติไปแล้ว ก็มี   พวกเรายังมีชีวิตอยู่ ก็ช่วยเหลือกันไปตามกำลังนะครับ    หากพวกเราในชาติ หรือบ้านใกล้เรือนเคียงแก้ป้ญหากันเอง  คงเรียบร้อย  ตามวิถีของพวกเรา    หากต่างฝ่ายเอาคนนอกเข้ามาช่วย  มันก็ยุ่งยาก   ใครเขาจะมาหวังดีต่อบ้านเมืองเราอย่างแท้จริงนะครับ   สูบเอาประโยชน์เป็นของเขา เท่านั้นเอง

          ผมว่า "คนไทยในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว" ส่วนมากยังระลึกและประทับใจเพื่อนชาวลาว และแผ่นดินลาวอยู่ไม่รู้ลืม    หากท่านจะเล่าประสบการณ์ของท่านให้ได้ทราบกันบ้างก็จะดีมากนะครับ  ผมว่า   แฟนคลับเว็บนี้  และ เว็บมาสเตอร์ ก็คงยินดีด้วยเช่นกัน   นะครับ  เราคอยอ่านกัน

          และผมยังถือว่า ท่านยังคงเป็น "นายพล" อยู่ ครับ     เคยได้ยินคำฝรั่งเขาว่า   Soldier never die.    เมื่อหนุ่มๆ ผมไม่เข้าใจ  บัดนี้  ผมว่า ผมเข้าใจ     ดอกป๊อป*** และ แตรนอน    คนทั่วไปเขาอาจจะเห็นว่าสวย   แต่ผมว่าเขาไม่ซาบซึ้งและฟังแล้วไม่ขนลุกเหมือนพวกเรานะครับ

          ขอให้ท่านนายพลฯ  มีสุขภาพพลานามัยที่สมบูรณ์ แข็งแรง  เห็นความเจริญของลูกหลานสืบไปอีกนานๆ    แล้วคุยกันอีกนะครับ

                                                                                               ขอบคุณ และสวัสดีครับ

                                                                                                                         ภูสิน       

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-09-22 20:37:14


ความคิดเห็นที่ 7 (397)
avatar
สัมพันธ์

           เมื่อตอบท่านนายพลไปแล้ว ก็ไปค้นดู ประโยคที่ว่า  ได้รายละเอียดว่า  สภาคองเกรสของสหรัฐฯ เชิญท่านนายพลแมค อาร์เธอร์  อดีตผู้บัญชาการกองทัพสัมพันธมิตรในภาคพื้นแปซิฟิค ในสงครามโลกครั้งที่ ๒   กล่าวสุนทรพจน์ในสภา    ท่านได้จบสุนทรพจน์ของท่านด้วย บทเพลงเก่าแก่ของกองทัพที่ว่า

   "Old soldiers never die, they just fade away."  

ครับ   ผม faded away  แล้วครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-09-22 21:20:14


ความคิดเห็นที่ 8 (456)
avatar
สัมพันธ์

เรียน  ท่าน "นายพลกองทัพพระราชอาณาจากลาว"

          ไม่ทราบว่าท่านติดตาม "อ่าน" อยู่หรือเปล่า   คิดถึง และอยากให้ท่านได้คุยกับพวกเรามากๆ ครับ

                                                                                                               ภูสิน

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-12-22 06:11:38


ความคิดเห็นที่ 9 (475)
avatar
ออม
ดีคับๆๆๆๆ  พี่   555.
ผู้แสดงความคิดเห็น ออม (hvdhtevfg-at-red-dot-com)วันที่ตอบ 2010-01-28 08:57:58


ความคิดเห็นที่ 10 (484)
avatar
สัมพันธ์

     

  ๓  กุมภาพันธ์    วันทหารผ่านศึก 

 ดอกป๊อป***บาน  แตรนอนกังวานหวานสท้านใจ

 

 

 

      

 

 

 

 

 

         เมื่อเช้าได้ไปที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิได้พบทหารผ่านศึก  หลายศึก  แต่ที่สำคัญ และดีใจมากคือที่ได้พบ  เพื่อน  คนไทยในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว   ทั้งท่านที่เคยได้คุยกันทางนี้  และท่านอื่น  ทั้งท่านที่เป็น ทหารเสือพราน  และผู้นำอากาศยานหน้า   (Forward Air Guide - FAG)  ได้พบตัวจริงเสียงจริง    โดยเฉพาะได้พบท่านเว็ปมาสเตอร์  

          นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ของทหารเสือพรานครับ  อธิบายเป็นตัวอักษรไม่ได้ครับ       เชิญเพื่อน  คนไทยในกองทัพพระราชอาณาจักรลาว    ที่ได้ไป  ปละท่านเว็ปมาสเตอร์   คุยกันบ้างนะครับ

                                                                                                     ภูสิน

         

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-02-03 17:01:18


ความคิดเห็นที่ 11 (501)
avatar
อมรินทร์ แต้สุวรรณ
สวัสดีครับ  ผมไอ้อ่านบทความต่างๆแล้ว ดีมากครับ     ตอนผมเป็นวัยรุ่นก็พอได้สัมผัสเหล่าเสือพรานอยู่บ้าง ก็มีความสนใจในเรื่องการรบในลาว  และหมากเกมส์ของการวางแผนต่างๆในการรบ     หากท่านภูสินพอมีเวลาว่างก็อยากให้ท่านเขียนหนังสือสักเล่ม เอาตั้งแต่เข้าสมัครไปช่วยราชการในลาว  การทำงาน  เรื่องราวต่างๆในขณะนั้น     เอาไว้เป็นหนังสืออ้างอิงและจะได้รู้ความเป็นมาต่างๆในลาวได้ดี    ซึ่งนับวันจะลืมเลือนไปตามกาลเวลา  คนรุ่นหลังไม่ค่อยรู้กันแล้ว     อมร  ที่อุดรธานี
ผู้แสดงความคิดเห็น อมรินทร์ แต้สุวรรณ (crazy horse udon-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-03-03 14:48:05


ความคิดเห็นที่ 12 (502)
avatar
สัมพันธ์

สวัสดีครับ  คุณอมรินทร์ แต้สุวรรณ

          ขอบคุณมากครับ 

          ก็มีหลายท่านที่ได้เขียนไว้แล้วนะครับ   แต่สถานการณ์ก็ต่างกันไป  ที่ผมว่ามานี้ว่าตามประสบการณ์   และบันทึกส่วนตัวบ้าง    ส่วนที่ได้จากแหล่งอื่นก็บอกไว้ด้วย

          ส่วนเรื่องที่แนะนำให้ว่าเป็นเล่มนั้น  คงต้องมีเรื่องที่เป็นประโยชน์  และสาระมากกว่านี้  จะลองดูนะครับ     ขอบคุณ  คุณอมรินทร์มากครับ  ที่แนะนำ   และยินดีรับคำแนะนำ  รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก   ขอบคุณอีกครั้ง  หากมีคำแนะนำอีกก็เชิญนะครับ  หรือคุยกับก็ดีนะครับ  

                                                                                                                สวัสดีครับ

                                                                                                                                                                       ภูสิน

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ วันที่ตอบ 2010-03-03 15:09:19


ความคิดเห็นที่ 13 (503)
avatar
นักรบรับจ้าง

เรียนคุณอมรินทร์

       ดีใจที่ยังมีคนที่สนใจเรื่องราวของพวกเราเหล่านักรบนิรนาม  อยากให้คุณอ่านทุกตับ(คนไทยในกองทัพลาว)แล้วคุณจะเข้าใจอะไรดีขึ้น  ในช่วงที่เกิดสงครามเรื่องราวของเหล่าเสือพรานในประเทศไทยมีภาพลักษณ์ในด้านลบมาก  เช่นยกพวกเข้าตลุมบอนกับวัยรุ่นในจังหวัดขอนแก่นจนถูกสั่งห้ามแต่งเครื่องแบบออกจากค่าย  ในจังหวัดอุดรธานีก็มีเรื่องราวเกี่ยวกับการก่อเหตุต่างๆ   สาเหตุเกิดมาจากการไม่พอใจการกระทำของเหล่าสารวัตรทหารที่คอยเข้ามาเข้มงวดกับพวกเราจนเกินเหตุ  จนมีการกระทบกระทั่งกันจนบานปลาย  เรื่องที่เกิดในจังหวัดอุดรธานีปลายปี 2514  นั้น  พวกเราถูกส่งมาพักหลังจากต้องถอยร่นมาจากทุ่งไหหิน  เครื่องบินส่งพวกเราลงที่อุดรธานี  แต่มีการบล๊อคไว้  ตรวจค้นแบบไม่ให้เกียรติกัน  และจะมีการส่งกลับสมรภูมิ  ทำให้เกิดความไม่พอใจ  พวกเราหล้าจากการรบเต็มที แต่มาเจอเรื่องแบบนี้ทำให้ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่  พร้อมใจกันออกจากสนามบินอุดรธานี  เดินมุ่งหน้าสู่ในตัวเมือง  ทำให้ประชาชนเกิดตกใจกลัวพวกเราว่าจะก่อเหตุร้ายขึ้น  สุดท้ายก็มีการเจรจา  ตกลงกันด้วยดี  คืนนั้นผมและพี่ๆอีกสองคนเที่ยวในตัวเมืองอุดรธานีและมานอนพักอยู่ใต้หอนาฬิกาห้าแยกใกล้ๆวิทยาลัยครูอุดรธานี  ฟังเสียงเข็มนาฬิกาดังแต่ละครั้งเหมือนจะตกลงมา  เสียงเครื่องบิน F4 แฟนทอม บิน ขึ้น-ลง อยู่ตลอดทั้งคืน  นอนไม่หลับคุยกันถึงเรื่องที่ผ่านมา  แต่คืนนั้นเป็นคืนที่มีความสุขมากที่สุดในชีวิตช่วงนั้น  ไม่ต้องคอยระวังภัยอะไร  ปัจจุบันจังหวัดอุดรธานีคงจะเปลี่ยแปลงไปมาก  ไม่ได้มาเยือนหลายสิบปีแล้ว

ผู้แสดงความคิดเห็น นักรบรับจ้าง (weerapol_p-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-03-04 09:26:17


ความคิดเห็นที่ 14 (736)
avatar
สัมพันธ์

 

๓  กุมภาพันธ์    วันทหารผ่านศึก

 

 

 

ครับ  .  .  . 

บริเวณทางเข้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ  (ตรงข้าม รพ.ราชวิถี หรือด้าถนนราชวิถี)

๓ ก.พ.๕๔,๐๖๓๐  เป็นต้นไป  ครับ

  

                                                                   ขอบคุณครับ

                                                                             ภูสิน

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-01-24 23:51:05


ความคิดเห็นที่ 15 (760)
avatar
สัมพันธ์

เรียน  ท่านนายพล

          ขอมีส่วนร่วมเสียใจในการสูญเสียผู้เสียสละอย่างมากแก่พระราชอาณาจักรลาวท่านหนึ่ง  ในฐานะที่ท่านได้เคยเป็นผู้บังคับบัญชาของผมอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง  เคยได้รับฟังคำสั่งจากท่านโดยตรงทางวิทยุ    ขอคารวะแด่ดวงวิญญาณท่านเป็นอย่างสูง  ขอดวงวิญญาณท่านจงเป็นสุข  และสงบในสัมปรายภพโน้นเทอญ

 

 

  

         

 

 

 

 

          สำหรับท่านนายพล    พวกเราบ่นคิดถึงท่านอยู่เสมอ    และขอเรียนว่า  การที่จะ ช่วยกันรักษาชื่อเสียงของนักรบผู้กล้าเดนตายทั้งไทย-ลาวของพวกเราไว้  ดังที่ท่านนายพลวังเปาว่านั้น  พวกเราต้องสามัคคีกลมเกลียวกัน  การที่ช่วยกันบันทึก  หรือเล่าประสบการณ์ของแต่ละคนสู่กัน  ก็เป็นวิธีหนึ่งที่จะรักษาเรื่องราวให้คนรุ่นหลังได่มราบ  นะครับ

          พวกเรารออ่านเรื่องราวจากประสบการณ์ของท่าน  และข่าวคราวจากท่านอยู่เสมอ   

             ท่านยังคงเป็น นายพล อยู่  นะครับ     

                                                                    ขอให้ท่าน นายพล  มีความสุข  และสุขภาพดีครับ

 

                                                                                                               ภูสิน

ผู้แสดงความคิดเห็น สัมพันธ์ (samphan_chaeng-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-02-19 21:11:39


ความคิดเห็นที่ 16 (7599)
avatar
นายพล

กราบสวัสดีท่านภูสินและสหายทหารผ่านศึกผู้กล้าทั้งหลายที่เคารพและนับถือเป็นอย่างสูง

ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสมาพบปะกันกับทุกท่าน ณ ที่แห่งนี้ และทุกท่านคงจะทราบดีว่าพวกเรากำลังสูญเสียนายพลผู้กล้าและแสนประเสริฐคนหนึ่งไป นั้นก็คือท่านพญานรประมุขนายพลวังปาว นับได้ว่าท่านเป็นวีรบุรุษของชาติลาวผู้ใฝ่ฝันอยากจะให้ประเทศลาวเป็นประเทศเสรีหรือให้เปลี่ยนระบบการปกครองเป็นระบบประชาธิปไตย  แต่แล้วท่านก็ได้ลาจากพวกเราไปซะแล้ว  ก่อนที่ท่านจะป่วยหนักเข้า รพ. ท่านยังได้กล่าวไว้ว่า ยังไงก็ขอให้ทุกท่านจงช่วยกันรักษาชื่อเสียงของนักรบผู้กล้าเดนตายทั้งไทย-ลาวของพวกเราไว้ให้คงอยู่ชั่วฟ้าดินสลายและถ้ามีโอกาสก็จะกลับมาเล่าเรื่องอดีตที่สงครามประเทศลาวให้สหายทุกท่านได้รับทราบกันอีกที.

ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงดลบันดาลมาให้ทหารผ่านศึกผู้กล้าทุกท่าน ณ ที่นี่และที่อื่นๆ จงมีแต่ความผาสุข เกษมสำราญตลอดกาลนานเทอญ

ข้าพเจ้าจึงขอน้อมรับเป็นสหายกับนักรบผู้กล้าทุกท่าน ณ ที่นี่ด้วย.

ขอแสดงความนับถือเป็นอย่างสูง

อดีตนายพลกองทัพพระราชอาณาจักรลาว

 

ผู้แสดงความคิดเห็น นายพล วันที่ตอบ 2011-02-19 14:03:00


ความคิดเห็นที่ 17 (101978)
avatar
นักรบรับจ้าง

วันนี้ใครไปงานวันทหารผ่านศึกบ้าง ลงรูปงามให้ได้ยลเป็นขวัญตาด้วย  จักขอบพระคุณอย่างสูง  ตั้งใจจะมาแต่สุขภาพไม่สมบูรณ์  เดินแค่ 30-40เมตรก็หอบแล้ว แย่จริงๆ อยาพบเพื่อนๆ พี่ๆ อดีตผู้บังคับบัญชาสักครั้ง มีแต่ใจ ร่างกายไม่ช่วยเลย  ท่านภูสินคงสบายดีนะครับ  คุณโรจน์ทราบว่าไปราชการต่างจังหวัด คุณcombat และ นักรบเมืองสุย คงไม่พลาดงานนี้

ผู้แสดงความคิดเห็น นักรบรับจ้าง (weerapold78-at-gmail-dot-com) ตอบโดยสมาชิกวันที่ตอบ 2012-02-03 21:15:46



1


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.
| WW II Europe | WW II Asia | WW I | Vietnam War | ประวัติศาสตร์ไทย | บทความจากสมาชิก | คุยกันหลังฉาก | บทความทั้งหมด |

สนใจร่วมเขียนบทความในเว็บไซต์ เชิญอ่าน แนวทางการร่วมเขียนบทความ ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์

Custom Search



eXTReMe Tracker